Dalvir Halwarvi

ਸਤ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਯਾਦ ਬਹੁਤ ਆਵੇ ਪੰਜਾਬ
ਮਾਖਿਓਂ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਜਿਸਦੀ, ਵੱਜਦੀ ਜਿਵੇਂ ਰਬਾਬ

ਯਾਰ ਬੇਲੀਂ ਵੀ ਚੇਤੇ ਆਉਂਦੇ, ਮਾਝ੍ਹਾ ਅਤੇ ਦੁਆਬ
ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਸਦੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਰਾਵੀ ਅਤੇ ਝਨਾਵ
ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਕੀਤਾ, ਅਸੀਂ ਦਸੀਏ ਕੀ ਜਨਾਬ

ਪ੍ਰਦੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਆਲ੍ਹਣੇ, ਪਰ ਰੂਹ ਵਸਦੀ ਪੰਜਾਬ,
ਸਾਡੀ ਰੂਹ ਵੱਸਦੀ ਪੰਜਾਬ।

ਰੋਜ਼ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਢੱਲ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ , ਧੂਹ ਕਲੇਜੇ ਪੈਂਦੀ,
ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ਵਿਛੜੇ ਸੱਜਣਾਂ ਦੇ, ਦੀਦ ਨੂੰ ਰੂਹ ਤਰਸੇਦੀ
ਜੀ ਕਰਦਾ ਜਾ ਪਹੁੰਚੀ ਏ ਦੇਸ ਵਿੱਚ , ਉੱਡਕੇ ਵਾਂਗ ਉਕਾਬ
ਪ੍ਰਦੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਆਲ੍ਹਣੇ, ਪਰ ਰੂਹ ਵਸਦੀ ਪੰਜਾਬ
ਸਾਡੀ ਰੂਹ ਵੱਸਦੀ ਪੰਜਾਬ।


ਹੋਰ ਪੜੋ...

ਬਿਮਾਰ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਜੂਦ
ਆਪਣੀ ਝੋਂਪੜੀ ਵਿੱਚ
ਜਦ ਮੰਜੀ ਡਾਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਚਾਨਣੀ ਰਾਤ ਦਾ ਚੰਨ
ਕਿਉਂ ਉਹਨੂੰ

ਰੋਟੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ

ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੇਟ ਜਦ
ਪਿੱਠ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀਆਂ
ਸ਼ਰਤਾਂ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ
ਚਾਨਣੀ ਰਾਤ ਦਾ ਚੰਨ
ਕਿਉਂ ਉਹਨੂੰ
ਰੋਟੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ

ਤੀਜੇ ਪਹਿਰ ਸੁੱਤੇ ਨੂੰ
ਆਟੇ ਵਾਲੇ ਪੀਪੇ ਦਾ ਖੜਾਕ
ਜਦ ਚੌਥੇ ਪਹਿਰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ
ਚਾਨਣੀ ਰਾਤ ਦਾ ਚੰਨ
ਕਿਉਂ ਉਹਨੂੰ
ਰੋਟੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ

ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਜੁਆਕ
ਉਹਦੀ ਘਰ ਵਾਲੀ ਦੀਆਂ
ਸੁੱਕੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ
ਜਦ ਚੁਸਕੀ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ
ਚਾਨਣੀ ਰਾਤ ਦਾ ਚੰਨ
ਕਿਉਂ ਉਹਨੂੰ
ਰੋਟੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ

ਕਾਗਜ਼ ਚੁਗਦੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ
ਸੋਟੀ ਵਾਲਾ ਲਾਲਾ ਜਦ
ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ
ਚਾਨਣੀ ਰਾਤ ਦਾ ਚੰਨ
ਕਿਉਂ ਉਹਨੂੰ
ਰੋਟੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ

ਗੋਹਾ ਕੂੜਾ ਕਰਨ ਗਈ ਧੀ ਨੂੰ
ਜਦ ਲੰਬੜਾਂ ਦਾ ਮੁੰਡਾ
ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਾਉਂਦਾ ਹੈ
ਚਾਨਣੀ ਰਾਤ ਦਾ ਚੰਨ
ਕਿਉਂ ਉਹਨੂੰ
ਰੋਟੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ

ਹੋਰ ਪੜੋ...